Het liegbeest

Gelukkig gescheiden noemt Marion zich, maar of dat een correcte weerspiegeling is van de realiteit? Grootmoedig heeft voormalig echtgenoot Bram nog zolang de bovenwoning tot haar beschikking gesteld en haar ook het benodigde geld gegeven om een boetiek te kopen. Maar als ze er dan achter komt dat het een verlopen uitdragerswinkeltje betreft, waarvan nota bene de maîtresse van Bram de eigenaresse is, voelt ze zich genomen en zint op wraak. Een gemoedstoestand die ook nog wordt aangewakkerd door het feit, dat ze diezelfde dame regelmatig op haar vroegere leefplek tegen het lijf loopt. Maar is wraak alleen de drijfveer? Nou ja, ze besluit in elk geval Lady Bell te ontvoeren, het lievelingspaard uit de stoeterij van haar ex-man en daarvoor losgeld te vragen. En dan komt de zaak in een stroomversnelling, compleet met persoonsverwisselingen en allerlei misverstanden, ten gevolge waarvan Marion steeds meer smoesjes moet verzinnen, steeds meer leugentjes om bestwil moet hanteren om maar niet door de mand te vallen. Ze doet dat op een dusdanig naïeve en ook hartverwarmende wijze, dat je haar met recht een allerliefst “liegbeest” kunt noemen. Een geschiedenis die over de bühne gaat in sneltreinvaart, waarbij zich niemand ook maar een moment zal vervelen.