Ja, ik kennie hekse

Diny heeft een oud huis gekocht en vindt, samen met Babs, haar lelijke en plat pratende schoonmaakster, een toverboekje. Ze zien dat er allemaal spreuken instaan. Babs stelt voor er een uit te spreken. Dan komt Shoreek uit een ondiepe kast stappen. Die kast blijkt een poort van eeuwigheid te zijn. Shoreek is een goeie heks. Ze vertelt de meiden dat zomaar spreuken uitspreken heel gevaarlijk kan zijn. Als Diny weg is spreekt Babs nog een spreuk uit. Murk, een ontzettend slechte heks verschijnt. Zogauw deze hoort dat Babs Shoreek kan oproepen maakt ze voor haar een toverdrankje dat haar heel knap en onweerstaanbaar maakt. Dat wil Babs wel. Totdat Molasse, een tovenaar die nog steeds op Shoreek verliefd is, maar nu de ‘voetveeg’ van Murk is, haar vertelt dat ze nu niet meer naar buiten kan. “Nee, zogauw jij je naar buiten begeeft, wil iedereen een deel van je. Ze zullen je in kleine stukjes scheuren!”

bruid en als soldaat-van-Napoleon. En wordt Murk (via diezelfde kast) naar de eeuwigheid getransporteerd. Daarna vertrekken de tovenaar en Shoreek en is alles weer bij het oude en is iedereen weer gelukkig. Babs wil dan weer een spreuk uit het toverboekje uit gaan spreken, maar dan springen al de anderen bovenop haar.