Wie doet ons wat?

Klucht in twee bedrijven door Edwin Woons, 7 dames, 4 heren
Wie doet ons wat is met recht een bijzondere en bizarre klucht te noemen. Om te beginnen het toneelbeeld.
Wie doet ons wat laat in het eerste bedrijf toneelgroep “De Twee Scharen” achter de schermen zien. Deels tijdens de voorbereidingen en deels tijdens de eigenlijke voorstelling.
In het tweede bedrijf ziet het publiek de daadwerkelijke voorstelling. Dus ook het deel dat men in het eerste bedrijf slechts via de achterkant van het toneel heeft meegekregen.
In het eerste bedrijf zien we de spelersgroep van toneelvereniging “De Twee Scharen” zich voorbereiden op hun voorstelling. Snel wordt duidelijk dat het geen vriendenclub is. Iedereen heeft zo zijn beweegreden om op het toneel te staan. De oude vergane glorie die het toneel maar niet kan missen, de jongeman die heerlijk zijn geaardheid de vrije teugels kan geven, de jongedame die vooral heel veel zen nodig heeft en het jonge aanstormende talent dat zaagt aan de poten van de leading lady van de groep. Het echtpaar dat zorgt voor grime en techniek heeft elkaar al jaren niets meer te vertellen maar geniet van hun boterhammetje achter de coulissen. Dat het tijdens de voorstelling helemaal fout gaat laat zich raden. Gelukkig, en dat herkennen wij allemaal, krijgt het publiek daar weinig of niets van mee. Te laat opkomen, te vroeg weer afgaan om een zoenscene te ontwijken, tekst vergeten, verkeerde deur gebruiken, het zorgt op het toneel voor heel veel gelach maar achter de coulissen voor ergernis en frustratie.
Het daadwerkelijke toneelstuk zien wij in zijn geheel in het tweede bedrijf. Een oud statig landgoed waar de heer des huizes vooral bezig is met vergeten, zijn vrouw de schijn van rijkdom ophoudt en de drie dochters van middelbare leeftijd zich bezig houden met zaken die het daglicht niet kunnen verdragen. Dan wordt de stalknecht gevonden, met een hooivork in zijn borst. De familie vindt het lastig maar de vijver is groot genoeg om hem daar te dumpen… er liggen meer slachtoffers van ongelukjes in de vijver. De plaatselijke politieagent trekt alles uit de kast om de dader te vinden. Verkleed als boer, als pater Fransiscus uit Gevert en als Peter, zeg maar Petra hoor, de nichterige zoon waar niemand het bestaan van wist.
Dat de PTT-monteur onder de pij van de pater dekking zoekt voor de zoengrage zusters is nog niets vergeleken bij het slot van het stuk waarbij de complete schoorsteen naar beneden komt.
Wie doet ons wat is de moeite van het lezen waard en eenmaal gelezen zal men niets liever willen dan dit stuk te gaan spelen. Het is een pareltje in de beste traditie van de klucht.